Perspective..!

Well,this is not going to be philosophical,though the title might give you that sort of an impression. I just wanted to post something which many like minded people would have given a thought upon. I have these unanswered questions lingering in my mind for a long time ever since I started having independent and self-induced thoughts and opinions."What is beauty? " What makes people make meaningless and senseless comparisons between two things belonging to the same category on the basis of 'Appearance'?" "Why is physical 'appearance' of a person  assumed to play a vital role in creating the first impression (which i guess might not be the best)?" I know, my questions will never receive convincing answers as these opinions and assumptions are purely based on one's own perspective of looking at things. Isn't it rightly said, "Beauty lies in the eye of the beholder" !!!? We must accept the fact that comments based on appearances do bother the people who are victimized for the sake of some self-ish minded people's momentary fun and happiness.Everyone has the right to look how they wish to,unless and untill their looks harm the Indian-culture that we have been preserving for a long time till now.You might be quiet suprised as to why I am posting on this topic.When you say "the most beautiful woman" not just Indians but  everyone globally gets reminded of Aishwarya Rai..!Ok...accepted! So,why do people grab this right of abusing her and commenting on her appearance post-maternity.? Isn't she a mom who has to be conscious about bringing up her kid rather than being a feast to people's eyes!? I was so shocked to see some of these small minded people abusing her for her weight gain which I feel that just because she is a celebrity,some are deliberately intriguing into her personal life and her privacy.I firmly would like to emphasize a point that women are not show-pieces to look like however everyone wants them to look and just because she is an actress,it doesn't give the liberty for everyone to curse her for such reasons.To be very frank, I personally feel that her motherhood makes her even more beautiful and respectable, and that's why it is said beauty lies in the eye of the beholder..! 

The 'Immortal' soul in search of the 'Secret' hidden in life!

I remember having planned for this about a week ago and then ordered through Flipkart.I actually am trying to create hype for my purchase of the book series of "Shiva Trilogy" which adored my work station,well packed , neat & tight with a label bearing my company's address beneath my name.It eventually drew my Manager's attention but then he was kind enough to excuse me (perhaps with a gentle smile...he eagerly inquired about the book series :D) for reading the first ten pages of the first part out of curiosity midst my colleagues who were seriously coding. One of them didn't hesitate to ask me..."Novel?!?You find time to read a novel in our project ?! " :D The truth is that...i did find!!! But then,the very purpose of me ordering "The Shiva Trilogy" series was that i had decided to burn the midnight oil to spend my time reading those books throughout the 'Maha Shivarathri' and here i am ready to flip the eleventh page. For the God who is the destroyer of evil forces, who prevents us from being shaken by the turmoils of life, who saves everyone of us day and night,who makes us realize that our ultimate purpose is to realize life's uncertainity.I can do nothing...but stay awake and read those pages each of which would depict His greatness and yeah...which would eventually help me focus my mind on the Almighty.Am just hoping to stay awake...to thank Him for all his showers of blessings!You are right...there would be a review of these books in my own perspective in one of my upcoming posts!

An Ode to Optimism...!

One of the very few verses which i felt would be worthy enough to be posted in a blog...and one of my favourites too.I hope the lyrics would reflect the thoughts of any ambitious soul reading this and the music is just feather touching .A song by Hercules-the Hero! A song which is penned (lyrics by-Michael Bolton),composed and sung in such a way that it en-roots the feeling that "Every wait is worthwhile, every effort will be recognized and every prayer is waiting to be answered by the Creator!You just gotta believe and be optimistic..! "

I have always dreamed

Of a far off place

Where a great warm welcome

Will be waiting for me

Where the clouds will cheer

When they see my face

And a voice keeps saying

This where I'm meant to be

I will find my way

I can go the distance

I ll be there someday

If I can be strong

I know every mile

Will be worth my while

I would go most anywhere

To feel like I belong

I am on my way

I can go the distance

I don't care how far

Somehow I ll be strong

I know every mile

I would go most anywhere

To find where I belong

I will beat the odds

I can go the distance

I will face the world

Fearless,proud and strong

I will please the God

I can go the distance

Till I find my Hero's welcome

Right where I belong!

Happiness galore...!Open your mind..! :D

Ooops...!! Looong time since i blogged.And of course it would have been evident from my previous posts that i don't blog regularly...!Hmmm...yeah I have been burying my interests for hell a lotta reasons for which i now repent. Every time I made up my mind to post at least once in a week, my brain cells stop functioning somewhere in the middle of the thought process...preventing me from realizing that I am not what I am supposed to be.It took several precious days for me to realize that Human Mind is susceptible to looking for lame reasons for its own 'misconceptions' , 'procrastination', 'take it for granted attitude' and above all the 'irreversible decisions' it puts forth, forcing us to implement and later on repent..!! ughhh...Enough of this now...I am gonna be the commander of my mind henceforth...!There is boundless joy in making your own decisions in life...right from choosing your dress to choosing your career.Yessss...there is a notable demarcation between doing what your intellect(or let it be the so called brain :P) says and doing what your heart says. If you are smart enough to seek their help appropriately they will help you have a memorable journey in life(after all...we all wanna be happy at least for this moment..!) Yes it is our inclination which fixes our mood. Not the Situations! I recently encountered a line which adored the farewell message (which hit my mail box) by one of my colleagues "Pain is inevitable...but suffering is optional" . I think I really did give a thought on the line that it still lingers in my mind directing me every moment, on how to face every situation i stumble upon..!When i used to think too much ( reaaaallly tooooo much) over things that i shouldn't have given importance at all...i never even realized that things will never get better by worrying...crying...seeking for others' help(thats the worst option one would ever prefer...and apparently my statement should sound like an alarming truth if you have experienced it :P People really don't find it important to help you resolve your issues...while they are running around to feed their need and greed. You will get to know that many of them are "practical-survivors" as they call themselves and not humanitarians) until i found joy in living for the moment and was taught by experience to find my own road to happiness.What if you don't get a dream job...you have got a dream ( u don't need a REM-Rapid Eye Movement sleep to recall the dream and perhaps you would have guessed the "Dream" i am trying to relate to...in this context, before you curse me for this Poor Joke! :P) Yes,Dream is the " Driving Force" and we gotta realize this before searching for a reason to be dissatisfied with our own gift -LIFE..! Nothing can make us happy if we have not decided to be happy..!So,stop comparing...stop brooding over...stop expecting more....stop getting exited about Baby B and Ash's appearance and adore your own Kids...and live for your loved ones...But never stop Giving what you have in surplus to whom 'whatever you Give' caters to a need. Share...all goodness-es you have and enlighten others' life coz many people are so very unfortunate that they were not taught to read and understand what you are reading now...but they make you realize how fortunate you are and grant you an oppurtunity to thank God..Remember you survive with what you get and what you have but you live only when you start Giving..!You dont have to search for happiness if you realize that the above mentioned acts will multiply your happiness by several folds no matter even if you never possessed what you had desperately wanted for decades.Its getting toooo philosophical isnt it?! :P And Yeah...Listen to your heart when you are too logical ( may be you'll turn out to become heartless if not) and listen to your intellect when you are too emotional ( may be you'll turn out to become mawkish if not). Happy blogging...happy reading(hopefully it was :P)...ummm...well....I wish I could learn to mind my mind...! :) :) :)

A Rendezvous with Steve Waugh

I have not yet come out of this Shock..."INDIA WON THE WORLD CUP AFTER 28 YEARS???As it is rightly said," A minute's success pays the failure of years". I remember seeing cricket matches during my 8th std, the 2003 world cup in particular. Apparently that would have been the latest International Cricket match i would have seen before this World Cup Series(2011) .The reason is so obvious. Dada had won the toss and chose fielding which i think was assumed to be the prominent reason for the defeat.Whatever, as a kid all i wanted was India should win the world cup.But that wish had paved way for the greatest disappointment. I remember not eating for a day and refusing to attend the school the next day :D And my teachers were curious to know how the most hyperactive, talkative student seemed to be unusually quiet in the class that too allowing them to take their classes uninterrupted by any serious and silly doubts ( they would have had a peaceful teaching experience for a couple of days at least). I remember...One of my teachers unable to believe her eyes had asked me the reason and burst out with laughter :P After this, i took an oath not to see any cricket match, and yeah i did follow it but for this World cup series...Now again" I am a Cricket fanatic." I remembered this very special moment in my life, when i had won a contest conducted by AMP Sanmar Group for which i was accompanied by the other winners to meet Steve waugh as a token of appreciation and encouragement for us. Although he was an Australian, I was a fan of him. He is the only cricketer i have ever met in person till this date. And...he shook hands with me and asked my name with a sweet smile on his face which ultimately lit up my face too (as if he would remember and pronounce the "Thamizh" name properly if i would bother to ask him, the next time i meet him:P) The remarkable qualities that i noticed and appreciated about him was that he was very humble,casual,ever smiling and friendly(supposed to be the unusual qualities in celebrities).Thanks to God for giving me that rare opportunity! Our School principal had asked for a brief write up describing the occasion(she stressed on the point " brief" !May be she was anxious that i might fill up the entire magazine! :P). Here comes the write up as and how it was published in our School Magazine...very brief indeed (atleast in my context!:D)

" Some of my school mates and I had the great pleasure of meeting the famous Australian Cricket Star, Steve Waugh having won the contest conducted by AMP Sanmar. Our school was the first to arrive at the venue, Taj Coromandal. We were seated in the conference hall, where we saw clippings from cricket matches of yester years.After that the other schools arrived. We were made to register our names.Then came the star of the day, Steve waugh. We were invited to pose our questions to him, for which he answered, crisply and coolly. For one of the questions,"In what way did your brother help you in your career?",his answer was "None" For another question," If not a cricketer what would you have been?" he answered, " I would have been a business man." After this we were overjoyed to have our photographs taken with Steve Waugh. We were also given a T-Shirt bearing his sign and AMP Sanmar logo. We had our refreshments offered by the Hotel. It was more or like a buffet. After the refreshments, we all left rather half halfheartedly. I was very proud and happy to observe that, of all the twenty five schools invited we were not only the most punctual, but also the most well behaved!
-M.Kanmani(VIII B) "

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்...

கனவுகளையும் உழைப்பையும் கலந்து கட்டி வைத்த மணல் கோபுரத்தைக் காலம் என்ற கடல் அலை தன் பாசக்கரங்களால் அணைத்து இழுத்துச் சென்று தன்னுள் கரைத்துவிட்ட நிலையில் ஒன்றும் செய்ய அறியாது அவ்விடத்தை வெறித்துப் பார்க்கும் ஒரு சிறு குழந்தையின் மனநிலையில்தான் இன்று சென்னையில் ஒரு பிரதான சாலை வழியாக வாகனத்தில் சென்று கொண்டிருந்தேன். எப்போதும் போல என் கண்கள் சாலை ஓரங்களை உற்று நோக்கியவாறு மனதிற்குத் தீனியைத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் என் கருவிழி இரண்டும் உற்சாகத்தில் எட்டிப் பார்த்து கைதட்டியது போல் இருந்தது எனக்கு. அந்த உணர்வு என் கண்களிலிருந்து மனத்திற்கும், மனத்திலிருந்து என் முகத்திற்கும் தாவியது, அதன் விளைவாக என் முகத்தில் பூத்த புன்னகையை அவ்வளவு எளிதாக என்னிடம் பார்க்க இயலாது. என் அருகில் அமர்த்திருந்த அம்மா என்னை விநோதமாகப் பார்த்தாள். என் திடீர் புன்னகையின் பின்னணியை அறிய முற்பட்டாள். சற்றுத் திரும்பிப் பார்த்த அவளுக்கு ஒரு வகையான சலிப்பு ஏற்பட்டதை என்னால் உணர முடிந்தது. வானம் பார்த்த பூமிக்குத்தான் மழையின் வருகை மகிழ்வைத்தரும். வெள்ளம் சூழ்ந்துள்ள நிலத்தில் மழை பொழிந்தால் ரசிக்கவா தோன்றும் ? என் தாயின் மனக்குரலை என்னால் கேட்க முடிந்தது. ஏனெனில் அவள் அங்குப் பார்த்தது ஒரு குழந்தையை. ஆம்...எனக்குக் குழந்தைகளின் மீது உள்ள ரசிப்புத்தன்மை அவளுக்குப் புதிய செய்தி அல்ல. ஆனால் அங்கு நிகழ்ந்தது ஒரு இயல்பான நிகழ்வு அல்ல என்பதை நான் கூற முற்படவும் இல்லை. நான் பார்த்த அக்குழந்தைக்கு இரண்டு வயதிருக்கும். ஒரு நடுத்தர வயது உடைய தாய் அக்குழந்தையை இழுத்துக்கொண்டு விரைந்தாள். அக்குழந்தையின் முதுகில் இப்போதே புத்தகச் சுமை.விளையாட்டுப் பள்ளிக்குச் செல்வது போல் தோன்றியது. அப்போது குறுக்கிட்டு யாசித்தான் ஒரு இந்தியப் பிரஜை. அவன் நடக்க இயலாதவன் என்பதை அவன் வைத்திருந்த கைப்பிடி வாயிலாக அறிந்துகொண்டேன். அந்தப் பெண் அதனைச் சிறிதும் பொருட்படுத்தவில்லை. முறைத்துவிட்டுச் சென்றாள். ஆனால் அக்குழந்தையோ யாசகனைப் பார்த்து நகைத்தது.நகைத்துவிட்டு திரும்பிப் பார்த்து ஒரு கையை அசைத்த வண்ணம் தன் தாயின் வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்க இயலாமல் அவனை நோக்கி கையசைத்துக்கொண்டே சிரித்த அக்காட்சி கண்களை விட்டு அகலும் முன் என் கண்கள் யாசகனை நோக்கியது. அவன் முகத்தில் ஒரு மலர்ச்சி, தன் நிலையை மீறி கட்டுக்கடங்காத அவன் சிரிப்பு , அணையை உடைக்க கரை புரண்டு ஓடும் வெள்ளத்தோடு ஒப்பிடத் தோன்றியது எனக்கு. அந்த நொடிப் பொழுது என் மனத்தில் ஓடிய எண்ணங்கள் எண்ணிலடங்கா! வாகனத்தில் வசதியாகச் சென்றுகொண்டிருந்த எனக்கும் வாசலில் யாசகம் கேட்கும் அம்மனிதனுக்கும் வாழ்க்கையின் தேவைகள் என்னவோ ஒன்றுதான். ஆனால் நான் பெற்றோருடைய உழைப்பில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன் , அவன் தன் வாழ்க்கையை வாழ வழி தேடிக்கொண்டிருக்கிறான். இருவரையும் ஒரே தராசில் நிற்க வைத்துச் சென்றுவிட்ட கள்ளங்கபடம் அற்ற அக்குழந்தை வாழ்க்கையைக் கற்றுக்கொடுத்துவிட்டது. நாம் அனைவரும் அவனை யாசகனாகத் தான் பார்க்கிறோம் ( நானும் இவ்வலைப்பூவில் அவ்வாறுதான் குறிப்பிட்டிருந்தேன் ) ஆனால் அக்குழந்தையோ அவனை சக மனிதனாகப் பாவித்து யாரும் இதுவரை அவனுக்கு அளிக்காத மதிப்பை ,தானும் இவ்வுலகில் கவனிக்கப்படுகிறோம் என்ற உணர்வை, தன்னம்பிக்கையைக் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றது. அதன் வெளிப்பாடுதான் அவனுடைய நகைப்பு. பிறர் அவனுக்குப் பொருள் வழங்கி இருப்பார்கள், உணவு அளித்திருப்பார்கள்...ஆனால் அக்குழந்தையோ அவனுக்கு உணர்வளித்துள்ளது...!!தான் வாழத் தகுதியானவன் என்ற உணர்வு...வறுமையைக் கடந்த வாழ்வின் இன்பங்கள் அவனுக்கு விளக்கப்பட்டிருக்கும். அந்த நொடி என் மனம் கனத்தது. ஆனால் என் முகமோ நகைத்தது!

"எந்தக் குழந்தையும் நல்ல குழந்தைதான் மண்ணில் பிறக்கையிலே
அது நல்லவர் ஆவதும் தீயவர் ஆவதும் அன்னை வளர்ப்பினிலே "
என்னும் பழைய பாடல் வரிகளை நினைவு கூர்ந்தேன்...நகைத்தேன்!
அந்தத் தாய் அவனுக்கு எவ்வளவு பொருள் வழங்கி இருந்தாலும் அந்தக் குழந்தை வழங்கிய அழியாத நம்பிக்கைக்கும் அன்பிற்கும் ஈடாகாது. சக மனிதரிடம் அன்பு காட்டப் பணம் படைத்திருக்க வேண்டாம்...மனம் படைத்திருந்தால் போதும்...!
மனிதனை மனிதனாக மதிக்கத் தெரியாத ஏற்றத் தாழ்வு மிக்க இச்சமுதாயத்தில் வாழ்ந்து வரும் நாம் ஒன்றை மறந்து விட்டோம்...சதுரங்க ஆட்டத்தில், ஆட்டம் முடிந்ததும் எல்லாக் காய்களும் ஒரே பெட்டிக்குள் தான் அடைக்கப்படுகின்றன...அதில் அரசன் என்ன ?வீரன் என்ன? மூச்சுள்ள வரைதான் மனிதனின் தராதரம்...அதன் பின்னர் எல்லாம் உரம் தான் இந்த மண்ணுக்கு!
எனவே வாழும் காலத்தில் ஏற்றத் தாழ்வுகளைக் களைவோம்! மனிதனாக வாழ்வோம் !
திருமூலர் பாடலின் படி .....
படமாடக் கோயில் பகவற்கு ஒன்று ஈயின்
நடமாடக் கோயில் நம்பர்க்கு அது ஆகா
நடமாடக் கோயில் நம்பர்க்கு ஒன்று ஈயின்
படமாடக் கோயில் பகவற்கு அதாமே !!!

ஊழலற்ற சமுதாயம்

"ஐந்தில் வளையாதது ஐம்பதில் வளையாது " என்னும் பழமொழி எனது தலைப்பிற்கு உகந்த தொடக்கம் என்று கருதுகிறேன் .சிறு வயதில் நாம் கற்பனவும், நமக்குக் கற்பிக்கப் படுவனவும் நம் மனத்தில் பசுமரத்தாணி போலப் பதிந்துவிடும் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. தனி மனித ஒழுக்கம் என்பது இளம்வயதிலிருந்து கடைபிடிக்க வேண்டிய ஒன்று.ஒரு மனிதனின் நல்லொழுக்கம் அவனைத் தனிப்பட்ட முறையில் மேம்படுத்துவது மட்டுமன்றி அவனைச் சார்ந்துள்ளவர்களையும் வெகுவாகப் பாதிக்கும் என்பதற்கு ஊழல் ஒரு சிறந்த சான்றாகும். தனிமனிதனின் ஒழுக்கம் அவன் வாழ்வை செம்மைப் படுத்துவது மட்டுமன்றிச் சமுதாய மேம்பாட்டிற்கும் வித்திடும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை.நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏதாவது ஒரு வகையில் ஊழல் என்னும் அரக்கனின் பிடியில் சிக்கித் தவித்திருப்போம்,ஏனெனில் ஊழல் என்பது இன்று காற்றைப் போல எங்கும் பரவி நிறைந்திருக்கிறது.நம் அய்யன் திருவள்ளுவர் முதல் நமது முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் வரை ஊழலைப் பற்றியும் அதன் விளைவுகளைபற்றியும் பேசாத சான்றோர்களே இல்லை எனலாம்.பின்பு ஏன் ஊழலை நம்மால் ஒழிக்க இயலவில்லை?வளமான விளைச்சல் தரும் ஒரு வயலில் களைகளைக் களைய முற்படும் நாம் அதன் தழைகளை மட்டுமே நீக்கினால் போதாது.களைகளை வேரோடு நீக்க முற்பட வேண்டும்.அந்த வேர் நம் ஒவ்வொருவரின் மனத்திலும் ஊன்றி உள்ளது.இந்த இளம் பருவத்தில் நாம் நம்மைச் செம்மைப் படுத்திக் கொண்டால் அது நம்முடைய வாழ்விற்கு மட்டுமன்றி நம்மைச் சார்ந்துள்ளவர்களுக்கும் பயன் தரும்.இன்று வெறும் எண்ணமாக நம் மனத்தில் பதிந்திருப்பது ஆழமாக இருக்குமானால் நாளை செயல்களாக உருவெடுத்துப் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.ஒரு சிறு தீப்பொறி ஒரு அடர்ந்த காட்டையே கரியாக்கும் வல்லமைப் படைத்தது .நம் மனத்தில் ஒரு தீப்பொறியைத் தோற்றுவிப்போம். அந்தத் தீப்பொறி பல ஆயிரக்கணக்கான அறிவுச் சுடர்களை ஏற்றி விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும் நம் சமுதாயத்தில் அன்றாடம் நிகழும் தீமைகளைத் தீ வைத்து எரிக்கவும் பயன் படட்டும்.ஒரு சமுதாய மாற்றம் நம்மால் ஏற்படட்டும். மாணவர்களாகிய நாம் மனம் வைத்தால் மட்டுமே இந்தச் சமுதாய நலக்கேடுகளை முற்றிலுமாக அகற்ற இயலும். இந்தச் சமுதாயம் என்னும் மலர்த் தோட்டத்தைக் காக்கும் முள் வேலியாக மாணவர்கள் உருவெடுக்க வேண்டும்.இருப்பதைக் கொண்டு மன நிறைவு பெறும் பக்குவத்தை இளம் வயதிலேயே நாம் பெற்றுவிட்டால்,எதிர் காலத்தில் ஊழல் என்ற சொல்லே அகராதியிலிருந்து நீங்கி விடும்.நம் முன்னோர்கள் நமக்கு விட்டுச்சென்ற இந்த உலகத்தைச் சீர்படுத்துவது நம் கடமை மட்டும் அல்ல.,அது நமக்குப் பெருமையும் கூட.அதுவே அடுத்த தலைமுறைக்கு நாம் செய்யும் பேருதவியுமாகும் .தவறு செய்ய ஒரு நொடி போதும்;தவறு செய்யக் கூடாது என்ற எண்ணம் தோன்ற வெகு நேரம் ஆகும்;அந்த எண்ணத்தை நிலைநிறுத்தவும்,செயல்களாக உருமாற்றம் செய்யவும் நாம் நீண்ட காலம் காத்திருக்க வேண்டும்.ஆனால் அந்தச் செயல்களின் பலன்களை எண்ணிப் பாருங்கள்...பல யுகங்கள் இந்தச் சமுதாயத்தின் நலன் பேணிக் காக்கப்படும்.எனவே, தாமதம் சிறிதுமின்றி இந்த நொடியே முடிவெடுப்போம். ஊழலை ஒழிப்போம். நம் சந்ததியினருக்கு ஒரு ஊழலற்ற சமுதாயத்தை உருவாக்கித் தருவோம்!பல தலைமுறைகள் நம்மை வாழ்த்தட்டும்!!!

- சமுதாய மாற்றம் ஏற்ப்படுவதை விரும்பும் ,
"எழில் விழித்தாரகை "

{Note:This article of mine was published in "Guindy Times" recently}